Eindelijk daar is ie dan….

De lang verwachte gebeurtenissen op en rond "de salontafel" te huize J en J.
Na een censuur van 25 jaar krijgt de salontafel eindelijk recht van spreken. Het begon 25 jaar geleden allemaal in een stoffig hutje in oost-Azie waar deze prachtige salontafel werd vervaardigt door 4 8-jarige kinderen. Door hun noeste arbeid werd deze salontafel tot leven gewekt. Echter niet iedereen was te spreken over dit meesterwerk, al snel werd de mond van de tafel gesnoerd. In 2006 was het genoeg en namen J en J  het recht in eigen handen, en pakten de tafel van de zolder. J,J riep de tafel uit, het duurde echter nog tot vandaag totdat de tafel genoeg was herstelt om een eigen weblog te starten.

Wegens het niet uitermate goed beheersen van de Nederlandse taal (de tafel is immers nog maar 25 jaar in dit prachtige land, terwijl een Marokkaan er normaal 40 jaar over doet om de taal te beheersen) zullen er foto’s bij deze weblog worden toegevoegd. Dit geeft tevens de bezoekers een betere mogelijkheid om zich in te leven te roeren van de salontafel.

Ondanks het drukke leven van de salontafel zal hij proberen elke dag te posten; waarom ik (salontafel) denk vol te houden is mij een raadsel. De mogelijkheid om na 25 jaar censuur opgelegd te hebben gekregen is een ware openbaring, ook ben ik blij dat ik nu een podium heb gevonden om enkele gedichten uit mijn gedichtenbundel te publiceren.

Waarom deze weblog?
Na een gevangenschap van 25 jaar, zag ik eindelijk weer de zon schijnen op mijn lakje. Alles leek koek en gebakken ei, totdat op een regenachtige dag er schunnige opmerkingen werden geplaatst aan mijn (salontafel) adres. Vanuit het niets werden er opmerkingen gescandeerd in de trent van: Je bent te klein vuile Aziaat waren niet van de lucht. En dat terwijl ik, ondanks mijn Aziatische afkomst geboren ben met een Zweeds paspoort. Grote klacht van mijn beheerders was dat ik (de salontafel) te klein ben om EN het eten op te zetten EN op datzelfde moment de voeten op de tafel te plaatsen. Mijn betoog is dat deze combinatie weinig hygienisch is. Bewijs hiervan zult u (de lezer) vinden in de eerste geplaatste foto. Let hierbij vooral op de appelmoes potten. Ik (salontafel) noem het in 1 woord pesterij. Ik (salontafel) hoop dat ik dat ik met deze weblog inzicht kan geven, over het leven van een Zweeds-Oost Aziatische salontafel. Ik (salontafel) hoop hiermee steunbetuigingen te krijgen van u (lezer), want zo kan het niet langer.

Steunbetuigingen worden aangeboden aan de Minister van Integratie ( die gaat immers over Zweeds- Oost Aziatische salontafels van 25 jaar).

Genoeg voor vandaag, kusjes de Salontafel

You know toch.